Music Alliance Pact styczeń 2014

15 stycznia 2014 § Dodaj komentarz


Click the play button icon to listen to individual songs, right-click on the song title to download an mp3, or grab a zip file of the full 27-track compilation through here.

ARGENTINA: Zonaindie
QueridasDrama Bomb

Andrés Yeah is the lead guitarist of Mi Nave, an up-and-coming band from Rosario’s independent music scene. Queridas is his solo project, full of songs with melancholy, reverb and shoegaze guitars. Drama Bombo is one of our favorites.

AUSTRALIA: Who The Bloody Hell Are They?
Head CloudsMirror’s Image

Head Clouds are a Gold Coast band who have been busy working on their debut LP for more than a year. Mirror’s Image may be the first track we’ve heard from them but it’s definitely no wallflower. Jaykke Maddison is a less erratic version of Wild Beast’s Hayden Thorpe; there’s hardly room for shirking away with that falsetto. A glorious trumpet crescendo and thoughtful lyricism lights up this track. A band to watch.

CANADA: Quick Before It Melts

Calgary, Alberta, best known as the home of an annual Stampede and being firmly rooted in cowboy culture, may be the last place you’d expect a synth-based power-pop-punk outfit to emerge from. But Teledrome is the latest cultural contradiction to come from Cowtown, and perhaps one of its finest. Boyfriend is a sample of the synth-laced solemnity offered up on their soon-to-be-released album.

CHILE: Super 45
Kinetica & MotivadoHoy Quiero

Kinetica & Motivado brings together Chilean producers Emiliana Araya and Mario Martinez. Although we have previously highlighted both projects separately, their joint work deserves its own limelight. Mixing Kinetica’s mysterious, nocturnal vocals with Motivado’s tropical beats, their collaboration gives rise to sensual, intelligent electronic music. Their first single, Hoy Quiero, was released on Chilean label Discos Pegaos.

COLOMBIA: El Parlante Amarillo
El Otro GrupoBalada Pop

From Santa Marta, near the Atlantic coast, and Sierra Nevada come this trio of very young members who are ready to unleash their music to the world. They use the name El Otro Grupo („The Other Group”) and they make something called ‚pop noise’, a mix of catchy melodies and experimental sounds. You can also enjoy the video for MAP track Balada Pop.

DENMARK: All Scandinavian
J. ArlinSince November

J. Arlin, an Australia-based Dane, released his third EP in December, Heartbeats Of Polaroids, with five folk-rock tracks. The least folk-ish and most rock-ish is Since November, which is one of those songs that reminds you of so many others yet still carries its own weight in all its pleasing pop-rock-ness, and comes to you here as a MAP exclusive download.


Dominican hard-rock act NUX comes back into the scene with a new single. Their blasting energy is still intact after a couple years of silence, accurately singing about cryogenics, complete with mind-blowing guitar solos, war cries and haunting pauses.

ECUADOR: Plan Arteria
Estéreo HumanzeeGanimedes (live)

Estéreo Humanzee is one of the most active bands in Quito’s indie scene. Their experimental music combines different elements of house, pop and electroclash. With three albums under their belts, Estéreo Humanzee’s next release is a new live record of their European tour.

ENGLAND: Drowned In Sound
Her Name Is CallaThe Roots Run Deep

For several years, Leicester’s Her Name Is Calla have been an evolving beast of a band. They’ve always had a darkness and grandness to their post-rock walls of wailing guitars painted with serpent-slaying strings, but this first taste of their forthcoming album Navigator hints that even with pixellated digital landscapes they can still cast a shadow over your soul.

June’s GardenSong Of A Drinking Man

Five-piece band June’s Garden find inspiration in traditional Americana to deliver smooth acoustic rock with Finnish sensitivity. New single Song Of A Drinking Man is also available via Bandcamp with a B-side.

FRANCE: Yet You’re Fired

Bloum is a young electro-pop band from Paris who are quite new to the French scene. After releasing several singles in 2013, they are ready to drop an album in the forthcoming months. Influenced by artists such as Four Tet, Burial, XXYYXX and Nicolas Jaar, they’ve inherited from them cold, heavy basslines. On Faith, the band sounds like a crossover between Kavinsky and Miss Kittin, and that’s enough for us to keep an eye on them.

As We Keep SearchingThe Tattva

Not much independent music comes out of the state of Gujarat, so when As We Keep Searching sprouted out of nowhere a month ago with The Tattva, we just had to bite. The post-rock/ambient three-piece are in the process of releasing a slew of singles that will culminate in their debut album. The Tattva, with easily relatable lyrics in Hindi, talks of a search for love. As We Keep Searching have promised songs full of emotion, and they’ve delivered.

INDONESIA: Deathrockstar
Protocol AfroElectrified

Protocol Afro consist of six young guys who love Two Door Cinema Club, Phoenix and other good music to dance to. They have opened for several international acts and are one of the most hard-working indie-rock bands in Jakarta.

ITALY: Polaroid
Fitness ForeverHotel Flamingo

Naples act Fitness Forever have just released their second album Cosmos, once again on the legendary Spanish label Elefant Records. Between Burt Bacharach and the 70s soundtracks of Piero Umiliani, a disco touch and the poetry of Lucio Battisti, I wanted to start the new year with music that makes you feel optimistic.

JAPAN: Make Believe Melodies
MetomeBishop’s Rising Sun

The Kansai region of Japan has been a hotbed for excellent electronic music over the past few years, and it appears 2014 will see the trend continue. Metome, from Osaka, just released a wonderful new album called Objet, and the highlight is the stuttering, bouncy Bishop’s Rising Sun, featuring a sliced-just-right vocal sample at its center.

MALTA: Stagedive Malta
XiolaNoble Wolf

Formed in 2009, Xiola is a two-piece band comprising Adolf Formosa (formerly of the bands Hunters Palace and One Dead Poet) and Samantha Gatt, who replaced her twin sister Roxanne when she left the island. With a drone guitar sound and dual vocals, they released home-recorded album Bay Of Pigs in 2012.

MEXICO: Red Bull Panamérika
Haciendo El MalComplicado

Haciendo El Mal is a Mexico City-based chamber-pop quartet led by the slightly dark but mellow voices of Paulina Lasa and Karen Ruiz. Along with an accordion and cello, their melodies are bittersweet vignettes that draw a reflective mood on love and loss. Complicado (perhaps a wink to the Facebook relationship status) is just one piece of the 10 beautiful portraits that comprise their eponymous debut album.

Campo De AlmasGris

Campo De Almas is a rock band formed in Trujillo in 1994. They were once one of the most prolific bands in Peru, with four albums to their name. They returned in 2013 with Adicción, a ‚best of’ album that reminds us of the passion and dedication of their music.

POLAND: Łukasz Kuśmierz Weblog
BOKKAK&B (edit)

BOKKA have been a little sensation in recent weeks. As musicians they hide their true identity, so listeners know only a few things about them – they’re a trio, the vocalist is a woman and their music is influenced by Scandinavian electro-pop. You can check it out by listening to their self-titled debut LP or to stunning K&B, one of the greatest moments on the album.

PORTUGAL: Posso Ouvir Um Disco?
You Can’t Win, Charlie BrownBe My World

After a superb and surprising EP release in 2009 revealed themselves as a must-watch band, the quartet You Can’t Win, Charlie Brown are back with new album Diffraction/Refraction, which will be released on January 20. Be My World is the first single to be revealed from it.

PUERTO RICO: Puerto Rico Indie
PiegrandePerez, Oso

Gifted guitarist Kristian Prieto – a MAP alumnus twice over for his work as Harry Rag and as part of Alegría Rampante – brings his characteristic playfulness and adventurous spirit to new three-piece Piegrande. The debut EP of the band, augmented by Eden Cruz (drums) and Christian Robledo (bass), consists of six fun, easy-to-digest tracks, of which Perez, Oso is the breeziest. A great sign of things to come in 2014.

ROMANIA: Babylon Noise

Velosonics is a pop-rock band formed in Bucharest in 2013. Their music is primarily influenced by the 60s British Invasion movement and post-punk revival of the new millennium. Their energy and joyfulness bring a breath of fresh air to the country’s indie music scene. Velosonics are preparing their debut album for release in 2014.


Peter Kelly calls his music Beerjacket and clues of its heartbreaking beauty are plentiful: one of his earliest and best songs is called Joy For The Sad, while some bright spark even set his melancholy masterpiece Jack Chasing Jill to the devastating montage at the start of Pixar movie Up. Yet his wonderful second studio album Darling Darkness, out on January 27 via Bandcamp, is remarkably upbeat. Immaculate production allows the luminous acoustic folk-pop sounds to blossom, while enchanting opening track Antlers, here as a MAP exclusive download, ranks as a career highlight.

SOUTH KOREA: Korean Indie
LudiSTELOWater Roof

Electro-rock band LudiSTELO released their first single in November 2013, having formed two years ago in a Brunei hotel room. The members of the guitar-synthesizer-drums trio all have experience from other groups and are now working to show a different side of their joint sound with each release. Water Roof comes from the new single of the same title and through its many loops invokes a sense of floating in the air, just as the lyrics express.

SPAIN: Musikorner
Polar BeatsKeep Moving (feat. Iván Anés)

Polar Beats are a four-piece from Madrid whose music is clearly influenced by British post-punk and power-pop, as you can tell by the guitar riff in Keep Moving. They have released one song so far, but they are planning to bring out some more since they are here to stay.

UNITED STATES: We Listen For You
Diane CluckSara

Diane Cluck delivers chilly folk tunes just in time for the harshest winter months. Her voice trembles against a confidently plucked acoustic guitar and explodes with shattering emotion at all the right moments.


Najlepsze płyty 2013

3 stycznia 2014 § Dodaj komentarz


Gdy myślę o minionych dwunastu miesiącach, różne rzecz przychodzą mi do głowy. Tylko początkowo udało mi się zrealizować ideę „schowania się” – komentowania w nietypowy sposób, niekoniecznie w pierwszej osobie, co pomogłoby mi złapać trochę oddechu i spojrzeć na blogowanie z innej perspektywy, a czytelnikowi pozostawić więcej miejsca na własną refleksję. Bezpośrednio z tym związany pomysł, by zagraniczni słuchacze wypowiadali się na temat polskich płyt (im bardziej rdzennych, tym lepiej), po nieudanym starcie samoistnie wypadł z obiegu. Ale za to wspólnymi siłami w ramach Music Alliance Pactu udawało nam się promować nasz kraj na niwie międzynarodowej – dziękuję wszystkim, którzy się zaangażowali. Patrząc na tegoroczne statystyki, rzuca się w oczy dominacja biało-czerwonych. Można toczyć debaty „oryginalny wkład rodzimych muzyków vs. uniformizacja”, ale nie da się zaprzeczyć, że po latach odstawania, artystycznie dogoniliśmy Zachód. Gorzej jest z wymiarem promocyjnym i czysto zarobkowym, bo tutaj prawie jak w polskim dziennikarstwie muzycznym. Co do tego ostatniego – znikamy, tzn. osoby z mojego pokolenia, więc być może niedługo o płytach i piosenkach lepiej będzie prowadzić rozmowy na GG, skoro i tak coraz bardziej piszemy dla siebie samych? W każdym razie pytanie o aspekt misyjny pozostaje aktualne, choć da się też na ten problem spojrzeć z pozytywnej strony. Mam na myśli to, że dziennikarze muzyczny nie są potrzebni, bo słuchacze mając coraz bardziej bogate gusta edukują się sami. Czyli coś dobrego jednak udało nam się zrobić. W świecie, w którym ilość propozycji kulturalno-rozrywkowych wyrasta ponad możliwości percepcyjne człowieka, a liczba aktywności dnia codziennego podaje nam ofertę „życia na cały etat”, sam zastanawiam się, w którym miejscu znajdę się niedługo. Póki co dzięki dla każdego, kto w jakiś sposób był ze mną w 2013 r. poprzez moje pisanie – czytając, komentując, dyskutując pozablogowo czy po prostu dobrze życząc.

ASAP Rocky - Long Live ASAP10. A$AP Rocky „LONG.LIVE.A$AP”

Świetne flow, nieortodoksyjność Rocky’ego jako rapera objawiająca się np. w podśpiewywaniu, mistrzowskie podkłady (poza tym od Skrillexa), interesujący zestaw gości, dość duża rozpiętość inspiracji i ostateczne kupienie sobie alternatywnego słuchacza występem Florence Welch w wersji deluxe longplaya. To mogłaby być naprawdę mocna płyta, która tym samym pofrunęłaby dużo wyżej w zestawieniu. Czemu się więc tak nie stało? Bo A$AP Rocky zbyt często formułuje przekaz o wartości zbliżonej do zera. Oczywiście, jestem w stanie pojąć, że dla ziomków z Harlemu, gdzie wychował się Mayers, jego teksty mogą być silną stroną „LONG.LIVE.A$AP”, ale ja osobiście pozwalam sobie nie utożsamiać się ze zgromadzoną tutaj hedonką. Szkoda, bo raper o imieniu nota bene Rakim wydaje się nie być pozbawionym inteligencji gościem i kiedy staje się refleksyjny jak w „Phoenix”, pokazuje, że jest w stanie nagrywać dużo większe rzeczy.

Sally Shapiro Somewhere Else9. Sally Shapiro „Somewhere Else”

Lepiej późno, niż wcale. Nie zrobiłem tego w 2006 roku, nie zrobiłem w 2009, więc dopiero w 2013 longplay Szwedki wylądował na liście najlepszych płyt w skali dwunastu miesięcy. To zdeczka niesamowite, że czas płynie, a od Sally Shapiro nadal bije dziewczęcość. W ten sposób kolejna już fala słuchaczy może odkryć bezpretensjonalny synthpop w wykonaniu wokalistki i Johana Agebjörna, duetu, który jak wiemy, nie koncertuje, co czyni go zjawiskiem unikatowym. „Ale po co?”, spytacie moje dziadki. Choćby po to, żeby odkryć, że słuszna jest intuicja stojąca za poglądem, iż korzeni chillwave’u należy szukać w Italo disco, o czym można się przekonać słuchając „I Dream With An Angel Tonight” i „Sundown”. Bo „What Can I Do”, „Starman”, „This City’s Local Italo Disco DJ Has A Crush On Me”, „If It Doesn’t Rain” wpadają w ucho, a „All My Life” to już rasowy banger. Bo wreszcie za sprawą krążka „Somewhere Else” można uwierzyć, że Sally czas się nie ima, a skoro jej pierwsze wydawnictwa przypadają także na naszą młodość, może i nam uda się załapać. Choćby na te przeszło 40 min. i tylko iluzorycznie.

inc No World8. inc. „No World”

Można odnieść wrażenie, że R’n’B i soul w drugiej połowie lat 90. skręciły w plastikowe, cukierkowe, komercyjne i zbanalizowane granie, uprzednio będąc czymś innym – faktycznie muzyką z duszą. Niewykluczone, że to mylne odczucie wynikające ze wspomnienia o tym, iż nim rozgłośniami zawładnął Timbaland, w takim MTV leciała często trudna (biorąc pod uwagę późniejszy kontekst) twórczość Sade. Refleksja, której przydałaby się weryfikacja – badacz lat 90. i tego typu dźwięków ma w tym miejscu pole do popisu. W każdym razie bracia Aged stojący za projektem inc. przywołują na „No World” ten idylliczny czas i przynajmniej dla części z nas spełniają pokładane w nich nadzieje lub część tych nadziei. Trochę szkoda, że najpiękniejszy i po prostu najlepszy fragment z ich ponownego podejścia do rynku muzycznego poznaliśmy już w zeszłym roku. Mowa oczywiście o „5 days”. Ale są jeszcze „Trust (Hell Below)”, „Lifetime” czy „Angel” i choć nie udało się muzykom z Los Angeles utrzymać najwyższego poziomu na przestrzeni całego „No World”, to Andrew wraz z Danielem udowadniają, że uduchowienie w muzyce może być cenniejsze niż prosta suma chwytliwych tracków.

Milcz Serce7. Milcz Serce „Nawyki/Kolizje”

No i przekonali się, jak to jest, gdy nie ma się parcia na szkło. Nie żeby to był jakoś mocno ciążący nad Milcz Serce zarzut – to ich życie artystyczne, ich wybory. Ktoś kto będzie chciał użyć zamiast „życie artystyczne” słowa „kariera”, znający poczynania tego zespołu, odczuje niestosowność tego określenia. Bo jaka to dziś kariera, gdy nie ma się kilka tysięcy lajków na Facebooku? Nie gra regularnie koncertów? Nie jest hajpowanym przez kolegów po fachu i branżę z lansowaniem przez nich piosenek włącznie? Rzucam te uwagi oczywiście z lekkim przekąsem, ale „to się nie może udać”, jakby ujął to Paweł Dunin-Wąsowicz. Wszystko pięknie, ale problem polega na tym, że opowiadające historię pewnego związku w czasie jednej doby „Nawyki/Kolizje” są oryginalną narracją na polskim rynku. Konsekwentnie z siebie wynikające kolejne utwory-opowieści na trackliście w swoim kolorycie muzycznym i z poetyckimi tekstami nie dają się ot tak zaklasyfikować do jakiegoś gatunku, przełknąć, a na końcu wyrzucić z pamięci tudzież do kosza na pulpicie. Tym bardziej szkoda i tym mocniej tenże rynek trochę się ośmiesza poprzez brak większego odzewu na „Nawyki/Kolizje”. Czy to coś zmieni, jeśli powiem, że debiutancki krążek Milcz Serce to jedyna rodzima propozycja w tym zestawieniu i co za tym idzie, moja płyta roku z Polski?

Julia Holter Loud City Song6. Julia Holter „Loud City Song”

Kiedyś stwierdziłem, że w momencie, gdy zacznę słuchać muzyki poważnej, będzie to oznaczało schyłek mojego zainteresowania muzyką. 2013 r. był czasem, gdy zacząłem totalnie poza swoim pisaniem sięgać po klasykę i choć nie stało się to za sprawą łączącej świat niezalu ze światem poważki Julii Holter, moja sympatia do „Loud City Song” jest w tym przypadku naturalną koleją rzeczą. Wystarczy posłuchać takich piosenek na trzecim longplayu Amerykanki jak „World”, „Maxim’s II” czy „He’s Running Through My Eyes”, by się przekonać o tym, skąd pochodzą inspiracje, a często i dosłowne nawiązania Holter. Ale na „Loud City Song” jest dużo więcej smaczków, bo co niby na nobliwym wydawnictwie robiłaby np. piosenka ewokująca podróż kabrioletem w słoneczny letni dzień wzdłuż nadmorskiego wybrzeża („This Is A True Heart”)? Recenzenci się zachwycili, ja winszuję z uznaniem i węszę nowy trend w świecie niezależnych dźwięków, choć tym razem niszowy. Wszak ilu artystów na dorobku stać dziś na taką wirtuozerię, dodatkowo zharmonizowaną z muzyczną wyobraźnią?

classixx5. Classixx „Hanging Gardens”

Nie da się ukryć, że płyta „Hanging Gardens” jest czysto użytkowym longplayem. Ale tak jak owoce mają służyć człowiekowi, tak i w tym ogrodzie znajdziemy różne okazy. Będą to eightiesy („Borderline”), wczesne ninetiesy („Jozi’s Fire”), lata 80. mieszające się z klubowymi brzmieniami przełomu XX i XXI w. („All You’re Waiting For”), późniejsze czasowo dyskoteki („Holding On”), wreszcie wynalazki ostatnich lat – Balearic („A Fax From The Beach”) oraz chillwave („Long Lost”, „Dominoes”). Dopiero po powyższej konstatacji uświadomiłem sobie, że to co z perspektywy słuchacza kojarzyć się będzie z niespójnością materiału, w oczach stojących za Classixx Michaela Davia i Tylera Blake’a może wydawać się jak najbardziej właściwe – „Hanging Gardens” pomyślane jako mieniący się różnymi barwami set DJ-ski? W przypadku gości, którzy znają życie za konsoletą, wydaje się to całkiem prawdopodobne.

Daft Punk - Random Access Memories4. Daft Punk „Random Access Memories”

Ciekawe, czy „Random Access Memories” doczeka się rehabilitacji przez część polskiej branży, tak jak „Discovery” zrehabilitował Pitchfork (ocena 6.4 na 10 w momencie premiery w 2001 r., trzecie miejsce na liście najlepszych płyt pierwszej dekady XXI w. pod koniec 2009)? Bo ostatnia płyta Daft Punk jest przypadkiem osobliwym – pokochana przez tzw. zwykłych słuchaczy i wysoko oceniania przez zagranicznych recenzentów (przez część naszych również), dezawuowana w rodzimym indie światku. W tym miejscu zasadnym będzie spytać o to, czego tak naprawdę oczekiwała część osób po artystach, którzy niegdyś dosyć nieskromnie bazowali na cudzej twórczości? To był casus chwalonego przecież „Discovery”, podskórnie niepokojąco pulsuje też pytanie drugie – czy gdyby pominąć wartość nostalgiczną longplaya z 2001 r. (wiadomo, dla części z nas tamte piosenki kojarzą się z czasami szkolnymi lub wczesnymi latami studiów), to czy… Tymczasem „Random Access Memories” jest wielce udanym materiałem, którego wymiar być może nieświadomie ujął wypowiadający się na początku czwartego utworu na trackliście Giorgio Moroder: „I want to do an album with the sounds of the fifties, the sounds of the sixties, of seventies and then a sound of the future”. Co prawda nie mam poczucia, że usłyszeliśmy na czwartym longplayu Daft Punk przyszłość, ale jako pokłon oddany całej dotychczasowej muzyce, „Random Access Memories” sprawdza się znakomicie, a nawet wzrusza.

teslaboy3. Tesla Boy „The Universe Made Of Darkness”

W 2009 r. pewnie nawet Kuba Ambrożewski, który odkrywał Tesla Boy dla Polski, nie przypuszczał, że parę lat później honoru wysmakowanego popu będzie bronić kwartet z Moskwy, a o Tigercity słuch zaginie. Tam jednak gdzie Amerykanie serwowali gatunkowy blend spod znaku Halla & Oatesa (soul, R’n’B, funk, rock, electropop), Rosjanie idą dalej. „The Universe Made Of Darkness” to nie tylko silnie wyeksponowane syntezatory, nie tylko przyprawy z wymienionych wyżej gatunków – to także muzyka ilustracyjna, którą można by uznać za rzecz rodem z oldschoolowych filmowych soundtracków („Saturn – Interlude”), a na sam koniec regularna dyskoteka wyrwana z lat 90. I choć głównym walorem longplaya Tesla Boy jest to, że ma on po prostu sprawiać przyjemność, to słuchając uważnie zamykającego krążek „1991” odkrywamy, że panowie chcą nam jeszcze coś pouczającego przekazać. A to już wartość dodana.

st-lucia-when-the-night2. St. Lucia „When The Night”

Obecność na mojej liście debiutanckiego longplaya urodzonego w RPA muzyka jest nie tylko oddaniem jemu samemu, co należne za to, co znalazło się na niebywale równym i zwyczajnie dobrym „When The Night”. To także zaakcentowanie tego, że 2013 był dla mnie rokiem zachwycania się wybornym songwritingiem z okresu wczesnej solowej kariery Phila Collinsa, i to właśnie stojący za projektem St. Lucia Jean-Philip Grobler sprawił, że zainteresowałem się bliżej tematem. Naturalne wynikanie – wszak piosenki takie jak „Elevate”, „When The Night”, „The Way You Remeber Me”, „The Night Comes Again” brzmią jak żywcem wyjęte z epoki kremowych garniturów i koszul Jamesa „Sonny’ego” Crocketta oraz Ricardo „Rico” Tubbsa, a gdy do tych wszystkich syntezatorów, funków i saksofonów dodać Afropop w „Wait For Love”, wzruszenie „All Eyes On You” oraz tańce z „September” i „Too Close”, bogactwo smaków zebranych na płycie „When The Night” może zakręcić w głowie. Na nasze wielkie szczęście na drugi dzień obędzie się bez jej bólu, więc powroty będą tym milsze.

Justin Timberlake "The 20/20 Experience"1. Justin Timberlake „The 20/20 Experience”

Zaraz, tyle odliczania i na końcu wygrywa pop?!”. Zanim zamknięcie ze zdegustowaniem klapy od swoich laptopów, pozwólcie, że wytłumaczę wszystko precyzyjnie. Racjonalnie rzecz ujmując, matematycznie „The 20/20 Experience” to jednocześnie najrówniejsza i najbardziej przebojowa płyta 2013 roku. Emocjonalnie – od razu do mnie trafiła, w dużej mierze za sprawą idealnie wyważonego połączenia dorobku czarnej muzyki i popu, a jak wiadomo, gdy emocje biorą górę, wszelkie rachuby są odłożone na później. Tak się jednak składa, że w przypadku trzeciego longplaya amerykańskiego artysty oba wspomniane wymiary się zgadzają, więc zwycięzca mógł być tylko jeden (choć pod koniec wyścigu zbliżył się do niego St. Lucia). Pewną rysą na formie JT w 2013 r. jest druga część „The 20/20 Experience” – gdy już myśleliśmy, że wreszcie nauczył się trzymać wysoko zawieszoną poprzeczkę na przestrzeni całego materiału, kojarzona przez niego samego z wydaną u schyłku zimy płytą odsłona jesienna jest niepotrzebnym nikomu – ani nam, ani jemu – zdarzeniem. Nie da się też ukryć, że znacznie lepiej „The 20/20 Experience” odczytuje się jako manifestację szczęśliwej miłości, którą osiągnął Timberlake, niż jako zbanalizowaną narrację klubowego bawidamka, która też gdzieś się przewija. Na końcu jednak i tak zostajemy z piosenkami i z tym, że część z nas ruszy w tany przy „Suit & Tie”, „Don’t Hold The Wall” i „Let The Groove Get In”, część będzie zachwycać się wysmakowanym brzmieniem „Strawberry Bubblegum”, „Pusher Love Girl” i „That Girl”, a część zwyczajnie się popłacze przy „Mirrors”. Tyle wystarczyło, by w 2013 r. zdobyć złoty medal.

Najlepsze piosenki 2013

2 stycznia 2014 § Dodaj komentarz


Patrzę na listę moich ulubionych utworów w 2013 r. i mam ambiwalentne odczucia. Nie, nie chodzi o ich poziom – wszystkie prezentują wysoki. Ale mam świadomość, że poza złotym medalem i obecnością na podium polskiego reprezentanta (wybór rozstrzygał się między srebrem a brązem), wszystkie miejsca są negocjowalne, ba, dobór artystów do ostatnich lokat także. Myślę też o faworytach, którzy jak się okazuje, nie są raz na zawsze przypisani do finałowej dwudziestki i mogą poza nią wylecieć wskutek ustępowania innym pod względem biegłości songwriterskiej. Tak było w tym roku. Wreszcie niepokoi fakt, że te (podkreślam) świetne z osobna piosenki w znakomitej większości bazują na muzycznym recyklingu, które to zjawisko trzeba potraktować szerzej i odnieść do współczesnych dzieł w ogóle. Jeśli jakiś czytelnik udowodni, że to jedynie moje starzenie się oraz pogoń za dobrze znanym ułożyły tę listę, skutek okaże się przyczyną. Mam jednak poczucie, że „my tu na Zachodzie” zabrnęliśmy w ślepy zaułek i w 2013 r. nie chodziło o pisanie nowych rozdziałów, ale przede wszystkim miało nam być przyjemnie. Zasadność tej tezy może każdy zweryfikować samodzielnie klikając w ten link lub odnośniki w tytułach poszczególnych piosenek.

20. Sally Shapiro „I Dream With An Angel Tonight”

Sally Shapiro_fot. Linnea Helmersson

fot. Linnea Helmersson

Kolejny po prostu sympatyczny kawałek od Szwedki? Nie do końca. Z niosącym się morską bryzą motywem, który pojawia się w trzeciej minucie, nostalgiczne „I Dream With An Angel Tonight” zajmuje miejsce łącznika pomiędzy Italo disco a chillwavem.

19. Ifi Ude „ArkTika”

Ifi Ude

Czwarty kawałek na debiutanckiej płycie Polko-Nigeryjki na tle pozostałych kompozycji tam zebranych dobitnie uświadamia, jak bardzo potrzebny jest jej dobry producent. Gdy talent kompozytorski spotyka się z wyczuciem producenckim artystki, stać ją na dużo.

18. Deerhunter „Monomania”

Deerhunter_fot. Robert Semmer

fot. Robert Semmer

I jest czarny koń podsumowania. Tym razem Bradford, Lockett i spółka mieli się nie załapać, w ogóle, na żadną z dwóch najważniejszych list. Ale gdy przyszedł czas układania tej piosenkowej, neurotyczna, tonącą w gitarowym rzężeniu końcówka „Monomanii”, rzecz najbardziej wybijająca się od pierwszego odsłuchu na piątym-szóstym longplayu Deerhuntera, zabrała całą kompozycję na miejsce 18. Nadal potrafią wywołać ciarki.

17. BOKKA „K&B”

BOKKA_fot. Darek Ozdoba

fot. Darek Ozdoba

BOKKA wywołuje u niektórych osób efekt wyparcia. Zarzuca się im wtórność, mierny poziom songwriterski, szydzi i przemilcza fakt, że wreszcie jakiś polski wykonawca (pomijając recenzję płyty Jacaszka „Glimmer”, dystrybuowanej przez amerykańskie Ghostly, i post-OFF-owy zbiorczy feature o rodzimych artystach) pojawił się na Pitchforku, nawet jeśli ów serwis stracił już na jakości, a obecność BOKKI, zresztą z innym numerem niż „K&B”, szybko można uzasadnić trafieniem w redaktorski gust. Co z tego, skoro moje miejsce 17. jest niesamowicie nośnym kawałkiem i co ważne, nie odstaje spektakularnie poziomem od reszty debiutanckiej płyty tria? Jeśli to jest powód do krytyki, to zdecydowanie mam ciekawsze zajęcia niż angażowanie się w taką dyskusję…

16. Karri „Hurry Up”

fot. Klaudia Bis

fot. Klaudia Bis

Hurry Up” funkcjonuje trochę jako druga strona tego samego, skandynawsko-labelowego medalu co „K&B” – tam gdzie BOKKA wygrywa wyrazistością i szturmowaniem głośników, Kari wybiera rozłożenie akcentów, pastelowość, kruchość i piękno. Jak się okazuje, nawet w takiej sytuacji można przemycić całkiem chwytliwy refren.

15. Tesla Boy „1991”

Tesla Boy

Tytuł mówi sam za siebie. „1991” można potraktować jako kompozycję napisaną z przymrużeniem oka, hołd dla epoki parkietowych przebojów z wokalami czarnych piosenkarek lub jako najzupełniej adekwatny, inteligentny dowcip i komentarz do słów, które tu padają: „Don’t look behind / Your lfe will never, never be the same again / You’ve got to believe it”. Wyszedł hit, co ciekawe, songwritersko średnio korespondujący z tym, co przygotowali Tesla Boy na pozostałych trackach na „The Universe Made Of Darkness”.

14. Plug&Play „Brand New Day”

fot. Gosia Nierodzińska

fot. Gosia Nierodzińska

Najbardziej radykalny przykład zmian w obozie Plug&Play. „Brand New Day” ciężko uznać po prostu za przejaw inspiracji tymi, którymi zespół Kuby Majsieja faktycznie się inspiruje, czyli Foals i Yeasayer – ten kawałek idzie dużo dalej. Delikatnie zarysowana gitara, klawiszowe plamy, męsko-damski wokalny dialog, solówka na saksofonie i tematyka dotyczące małych szczęść dnia codziennego. Wiemy, że na świecie post-punkowcy dekady lat 80. przesiadali się na bardziej popowe brzmienia, ale w Polsce w ostatnich latach w obrębie nowofalowego gatunku tak zdecydowanie nie skręcił nikt.

13. Crab Invasion „Dart”

Crab Invasion

Można dyskutować, czy większym na dzień dzisiejszy przebojem Crab Invasion jest ukłon w stronę polskich eightiesów w „Caps”, czy bardziej taneczne i bliższe nam epokowo „Dart”. Ja wolę przyjąć, że ich największe singlowe dokonanie dopiero przed nimi, tym bardziej, że debiutanckim longplayem „Trespass” kwartet potwierdził swoją wysoką erudycję muzyczną. Pod tym względem wśród krajowych debiutantów nie mają sobie równych, a „Dart” kroczy na czele stawki.

12. Justin Timberlake „Strawberry Bubblegum”

fot. Tom Munro

fot. Tom Munro

Zaskoczenie? Nie dla mnie. Od początku to właśnie „Strawberry Bubblegum” z całego „The 20/20 Experience” robiło za utwór zdecydowanie mi najbliższy i warty listy rocznej. Choć mówimy o płycie złożonej z samych przebojów, to klawisze w klimacie Junior Boys plus jazzująco-funkujący jam w końcówce sprawiają, że nie „Suit&Tie”, nie „Mirrors”, ale właśnie numer czwarty na trackliście wydanej w marcu płyty Justina Timberlake’a ją tutaj reprezentuje.

11. Nonsense & Absurd„Transmitting Live From Cabeça”

Nonsense & Absurd

Kto by się spodziewał, że obdarzony zjadliwym, a często zwyczajnie koszarowym poczuciem humoru Afrojax przygotuje płytę zupełnie serio – bazującą na mikrosamplach, stylistycznie eklektyczną i najzwyczajniej bardzo dobrą? Prowadzona sennym „nananananana”, relaksująca „transmisja na żywo z Cabeça” (wyrażenie mogące oznaczać zarówno głowę, jak i miejsce geograficzne w którejś z byłych portugalskich kolonii) stanowi osłodę dla wszystkich fanów The Avalanches ciągle czekających na następcę „Since I Left You”. Zawijajcie dmuchane koła.

10. CHVRCHES „Lies”

fot. Eliot Hazel

fot. Eliot Hazel

Gdy piszesz utwory niebędące wyrafinowanymi kompozytorsko, cała rzecz rozgrywa się w melodii. Jeśli nie chwyta, słuchacza tym bardziej będą raziły banalne środki wyrazu. Akurat w przypadku „Lies” wszystko się zgadza i po wielu miesiącach singla CHVRCHES nadal słucha się nieźle, dokładnie odwrotnie niż irytującego z biegiem czasu „Recover”.

9. Wampire „The Hearse”

fot. Holga

fot. Holga

Niejaki Ariel Rosenberg oddał ostatnio trochę pole odjechanego lo-fi popu, ale zagospodarował je już duet z Portland. A także post-punku i ambientu, bo to wszystko udało się upchnąć w, o dziwo, przebojowym i spójnym „The Hearse”. Nie najgorsza propozycja na parkiet, choć na pewno jedna z najekscentryczniejszych.

8. The Preatures „Is This How You Feel?”

The Preatures

Młodzi artyści odkrywają Fleetwood Mac. W przypadku Australijczyków z The Preatures jest to soft-rockowy songwriting, damski wokal tudzież damsko-męskie dialogi wokalne rodem z poprzedniej epoki, stylizacja, a nawet odpowiednie zabiegi w wideoklipie i gitarowe solo. Pytanie o oryginalność nie jest całkowicie bezzasadne, ale schodzi ono na drugi plan, gdy „Is This How You Feel?” już leci z głośników, a za taką inspirację wypada powinszować – kto nie lubi autorów „Everywhere”?

7. We draw A „Tears From The Sun”

fot. Wiktor Konopacki

fot. Wiktor Konopacki

Następni artyści z Polski, którzy przede wszystkim eksponują swoją twórczość, a nie personalia, i zarazem kolejny mocny typ z wytwórni Brennnessel (w tym roku reprezentowanej na moich listach singlowych przez Rebekę, Fair Weather Friends i opisywany duet z Wrocławia). Pierwiastek emocjonalny zawarty w „Tears From The Sun”, w bądź co bądź elektronicznej muzyce, sprawia, że naprawdę dociekliwy i biegły odbiorca mógłby teoretycznie skojarzyć We draw A z poprzednim projektem Peve’a Lety’ego, czyli Indigo Tree. Jako ciekawostkę dodam, że najbardziej póki co rozpoznawalny singiel We draw A polubili w australijskiej części Music Alliance Pact i to właśnie z Antypodów spłynęły wieści, iż polski utwór był w październiku 2013 r. tym ulubionym wśród słuchaczy – dokładnie rok po tym, gdy KAMP! po MAP-owej publikacji wylądowali na piątym miejscu The Hype Machine.

6. Classixx feat. Nancy Whang „All You’re Waiting For”


Classixx w „All You’re Waiting For” udanie nawiązują do stylistyki klubowego retro, a „Hey, wait a minute, just a minute, I was ready for the flight / Got my bags packed waiting on the driver curve / So just a minute, take a minute for the change-up / I’m all set to go, set to go” wyśpiewane przez Nancy Whang to niemal sing-along, być może najbardziej chwytliwy pre-chorus zakończonego roku, element rozpoznawczy singla z „Hanging Gardens”, a później następuje jeszcze nie gorszy refren. W 2013 r. nie było większego przeboju, jeśli chodzi o archetypową dyskotekę, co wydaje się pewną logiczną konsekwencją – Michael David i Tyler Blake są przecież nie tylko producentami, ale i DJ-ami.

5. Haim „Falling”


Doprawdy The Preatures w „Is This How…” wydają się nieśmiało podnosić rękę mówiąc „halo, zauważcie nas”, gdy porównać tę piosenkę z eksplodującym „Falling”. Myli się jednak ten, kto sądzi, że siostry Haim od razu wykładają wszystkie karty na stół. Alana, Danielle, Este (plus Morgan Meyn Nagler) dokładają kolejne elementy układanki z dużym smakiem – np. wejście basu na wysokości 1:07 sprawia, że aż robi mi się ciepło na sercu, a jesteśmy już po fragmencie, w którym zespół zaserwował refren w bardzo powściągliwy sposób, bombastyczność zachowując na kolejne pojawienie się chwytliwej części każdego przeciętnego singla. Zarówno The Preatures, jak i Haim, na tegorocznych płytach nie ustrzegły się słabości, więc w australijsko-amerykańskim pojedynku na soft-rockową spuściznę po Fleetwood Mac wskazałbym na remis ze wskazaniem – na piosenki symbolicznie wygrały Haim.

4. St. Lucia „Elevate”

St Lucia

St Lucia_opis

3. The Car Is On Fire feat. Iza Lach „A Man With A Soul Of A Dog”

TCIOF feat. Iza Lach

W minionym roku The Car Is On Fire, nieoceniony zespół dla polskiej muzyki alternatywnej, zakończył działalność. Jest coś symbolicznego w tym, że w „A Man With A Soul Of A Dog”, ostatnim jak dotąd utworze zasłużonej kapeli, wokalnie udziela się wschodząca gwiazda krajowej sceny Iza Lach. Inni z przekąsem zauważą, że symboliczne dla końcowej fazy funkcjonowania TCIOF jest również to, iż wspomniany kawałek powstawał przez dwa lata, zaś w ostatnich miesiącach „Płonący Samochód” był prowadzony głównie przez Jakuba Czubaka. Co ciekawe, gdyby piosenka ujrzała światło dzienne w momencie zarejestrowania wokalu artystki, w lutym 2011 r., to raczej warszawianie lansowaliby Izę Lach niż na odwrót. Dwa-trzy lata później to nazwisko łodzianki powinno być pociągowym znakomitego singla z wymiennym wokalem Czubaka („He’ll take you anywhere you want / He likes to dance, he doesn’t talk”) i Lach („He’s always the best, his legs are restless, I’m having time of my life”) oraz roztańczonym basem Krzysztofa Nowickiego. Jak odchodzić, to tylko w takim stylu.

2. Daft Punk feat. Pharrell Williams „Get Lucky”

Daft Punk

Get Lucky” zrobiło bardzo wiele, by być nie do przyjęcia przez „true” i „niezal” słuchaczy. Można tak to ująć, że w ciągu paru miesięcy utwór przebył drogę od magazynów Columbia Records do facebookowych walli, iPodów przeciętnych słuchaczy, popularnych stacji radiowych, reklamowych dżingli, klubów, mijanych na ulicy aut i mieszkań oraz na scenę miejskiego Sylwestra. Tyle że nikt powiedział, że to jest niezalowy blog w wydaniu fundamentalistycznym, a pewien Francuz portretując właśnie „Get Lucky” w łebski sposób ujął symboliczny wymiar ostatniego longplaya Daft Punk.

1. Autre Ne Veut „Play By Play”

fot. Dave Mead

fot. Dave Mead

Ciekawe, że mój piosenkowy lider z 2013 r. jest utworem kontrastującym ze zeszłorocznym zwycięzcą. Podczas gdy Grimes wygrała dzięki prostym zabiegom songwriterskim, Autre Ne Veut (także solowy wykonawca) zniósł kilka pudeł z pomysłami, inspiracjami i konkretnymi rozwiązaniami technicznymi na singiel. Fenomen „Play By Play” świetnie ujęła na Screenagers Marta Słomka, która swoją drogą rok temu również wskazała na kompozycję Kanadyjki: „Ashin robi wszystko, by pozostać w szatach ekscentryka i outsidera – wije się, łka, miauczy, kaleczy swój wokal konsoletowymi suwakami, żongluje płynnością bitu. W sposób celowy czy nie, osadza skrajnie intymne emocje: zazdrość, lęk, uzależnienie od drugiej osoby i chorobliwą miłość, w ramy ekstrawertycznego rozmachu utworu (…) „Play By Play” od intro do ostatniej sekundy sunie na najwyższych obrotach, jakby miał być ostatnim numerem, jaki Autre Ne Veut kiedykolwiek nagra”. Wiele więcej nie wniosę, mogę tylko się podpisać i dopowiedzieć, że „Play By Play” brzmi nie tylko jak potencjalnie utwór graniczny autorstwa Arthura „Autre Ne Veut” Ashina. Jeśli to ostatnie tego typu zestawienie na tym blogu, to jest to najlepszy akcent finałowy, kompozycja totalna, fajerwerki na 31 grudnia, połyskujące konfetti, napisy końcowe.

Najlepsze płyty 2013: reszta stawki

30 grudnia 2013 § Dodaj komentarz


Wprawdzie w tytule stoi „najlepsze płyty”, ale na początek skorzystajmy w pewnym sensie z obecności drugiego członu i wspomnijmy o tych, których zabraknie. Nie będzie krążków faworytów z ostatnich lat – The Field (dwa razy pierwsza dziesiątka), Deerhunter (również), Washed Out, Buriala, Janelle Monáe, These New Puritans, rodziny Waglewskich, Vampire Weekend oraz Toro Y Moi. Różnie udały się powroty wielkich nazw, nie ostali się więc My Bloody Valentine, Dawid Bowie, Queens Of The Stone Age, Edyta Bartosiewicz, Myslovitz, Prefab Sprout, Autechre, Arctic Monkeys, a co do ostatniego longplaya Franz Ferdinanda, gości z absolutnej czołówki niemal dekadę(!) temu, to przez moment zapomniałem, że… w ogóle słuchałem ich płyty. Lepsze wrażenie pozostawili The Dismemberment Plan, ale oni również nie załapali się do puli. Co do debiutantów, niestety Crab Invasion (mimo wielkiego potencjału) i Rebeka spisali się poniżej oczekiwań, a co do wydawnictw Fismolla, Dawida Podsiadły, AlunaGeorge i Disclosure, nie wiem, o co aż tyle hałasu, to wszystko w muzyce już było.

Znacznie lepiej poradzili sobie nasi Armando Suzette, BOKKA i XXANAXX. Projekt Mateusza Tondery, któremu przyglądam się od prawie dwóch lat, na EP-ce „Calendar” zaprezentował nie tylko znaną już unikatowość songwriterską na polskim podwórku, ale też regularny zespół i wysmakowane brzmienie. Zachowujące anonimowość trio BOKKA spotyka casus Andy’ego Stotta sprzed roku, czyli czułbym się trochę nie w porządku umieszczając ich self-titled za pięć dwunasta w pierwszej dziesiątce, jednocześnie jest to materiał, który zyskuje z czasem. Z kolei duet Michał Wasilewski i Klaudia Szafrańska ma świetne ucho do pisania przebojowych melodii – jeśli na swoim pierwszym longplayu powtórzą poziom z trzech piosenek z „Dissapear”, następnym razem będą czołówki rocznych notowań. Nonsense & Absurd tylko formalnie debiutuje, „Random Composing Technique Manifesto” to pierwsza artystyczna wypowiedź w takim kształcie Afrojaxa z Afro Kolektywu, tyleż zaskakująca, co niezła. Czekamy na więcej! Thundercat ciągle jest tak dobry jak na „The Golden Age Of Apocalypse”, ale dwa lata później to trochę za mało, by go uhonorować miejscem w dziesiątce. Premierowy długograj zaprezentował Matthew Barnes, znany lepiej jako Forest Swords, i jesteśmy świadkami autonomicznej wypowiedzi w muzyce elektronicznej podobnie jak osobną narrację zaproponowali Fire! Orchestra na jazzująco-krautrockowo-hałasującym „Exit!”. Ciekawą, choć trudną. Na zupełnie innym biegunie lokują się The Dodos ze swoją ciepłą, uczłowieczoną twórczością, dobitnie pokazując, że jeśli muzyka (w dużej mierze) oparta na gitarach ma w sobie duszę, w 2013 r. dało się jej słuchać. Kuriozalna sytuacja spotkała Plug&Play – z najlepszym w swoim dorobku materiałem, czyli z „Reisefieber”, nie załapali się do pierwszej dziesiątki, choć rok temu, przy wyższym poziomie konkurencji, to się udało. Sytuację trochę tłumaczy fakt, iż gdy przychodzi do ważenia jakości, łatwiej przygotować cztery bardzo dobre utwory (w tym jeden znany z 2012 r.), niż cały świetny longplay. Tak, w czołówce najlepszych płyt 2013 r. znalazły się tym razem wyłącznie same długograje.

Najlepsze piosenki 2013: ławka rezerwowych

28 grudnia 2013 § Dodaj komentarz


Podsumowania czas zacząć… O ile rok temu w przypadku najlepszych piosenek dokonywałem wyboru z ponad 70 utworów, o tyle tym razem przybyło ich następne dwie dziesiątki. Na rozgrzewkę przed daniem głównym zamieszczam jednak nie wszystko jak leci, ale zaplecze w postaci 40 kompozycji – do odsłuchania oddzielnie (linki znajdują się pod tytułami utworów) lub jako jedna playlista z tych zasobów, które są dostępne na Spotify. Tym razem jeszcze kolejność alfabetyczna.

A$AP Rocky „Phoenix”

Ballet School „Heartbeat Overdrive”

Better Person „I Wake Up Tired”

Classixx „Holding On”

Colin Stetson „High Above A Grey Green Sea”

Dorgas „Egocêntrica”

Eric Shoves Them In His Pockets „Storms”

Fair Weather Friends „Fake Love”

Forest Swords „The Weight Of Gold”

Furia Futrzaków „Noc wystarczyć ma na dłużej”

How How „Pinkery The Knight”

inc. „Trust (Hell Below)”

James Blake „Retrograde”

Justin Timberlake „Mirrors”

Justin Timberlake (feat. Jay-Z) „Suit & Tie”

Kiev Office „Jerzy Pilch”

Kixnare „Gucci Dough”

Łagodna Pianka „Lody huśtawkowe”

Milcz Serce „22.22”

Miracles Of Modern Science „Dear Pressure”

Newest Zealand „Mutual Love”

Pissed Jeans „Bathroom Laughter”

Plug&Play „Like Analog Tapes”

Rebeka „Unconscious”

Sally Shapiro „All My Life”

Skalpel „If Music Was That Easy”

Sorry Boys „The Sun”

Sportsman (feat. Linnea Jönsson) „Rally”

St. Lucia „The Way You Remember Me”

St. Lucia „Wait For Love”

St. Lucia „When The Night”

Swimming „Triplebrie”

Tesla Boy „Dream Machine”

Tesla Boy „M.C.H.T.E”

The Dodos „Death”

The Dodos „The Current”

The Virgins „Flashbacks, Memories, And Dreams”

Thundercat „Heartbreaks + Setbacks”

XXANAXX „Broken Hope”

XXANAXX „Got U Under”

Music Alliance Pact grudzień 2013

16 grudnia 2013 § Dodaj komentarz


Click the play button icon to listen to individual songs, right-click on the song title to download an mp3, or grab a zip file of the full 27-track compilation through here.

ARGENTINA: Zonaindie
Cam BeszkinCucharita De Manual

We came across Cam Beszkin’s music when she was a member of Las Bailarinas Anarquistas, Mariana Bianchini’s solo band. This song is from Cam’s sophomore album Este Amor Ya No Es Para Tanto, in which her potent vocals adds up to a solid guitar and drum rock duet.

AUSTRALIA: Who The Bloody Hell Are They?
House Of LaurenceJust Don’t Move Me

Let’s be real – if the industry was a caste system, psychedelic/prog music would sit on the lower rung. Thankfully, we don’t fear throwback in this country. We embrace it with open arms and wild, flailing John the Baptist hair. Just Don’t Move Me is the brand new track from Melbourne band House Of Laurence. If the image of Tame Impala’s Kevin Parker in a white pressed suit, struttin’ (barefoot) down the Fremantle boardwalk makes your insides feel like goo then this is dedicated to you.

AUSTRIA: Walzerkönig
Hella CometTinker Boat

The post-punk sound of four-piece Hella Comet calls for Sonic Youth comparisons, although their freshly-released second album Wild Honey, from which Tinker Boat is taken, is not afraid of pop either. Hella Comet were selected as one of 18 bands to represent this year’s focus country Austria at Europe’s most important music festival/conference Eurosonic.

BRAZIL: Meio Desligado
Castello BrancoNecessidade

Necessidade is taken from Castello Branco’s first album Serviço. It’s typical of the easygoing feeling he generates to make songs that speak directly to our souls.

CANADA: Quick Before It Melts
Rebekah HiggsLoneliness

Rebekah Higgs’ new release Sha La La is shot through with the spirit of 60s girl groups minus the innocence and politeness of those times. Higgs gets down and dirty climbing Phil Spector’s Wall of Sound. She throws classic doo-wop pop down an echo chamber and what comes out the other end is a gauzy, hazy doo-wop/drone-rock hybrid that’s utterly compelling. Loneliness has never sounded better.

CHILE: Super 45
Ali B & The Mayan WarriorWorld Class Bouncing

Ali B is the latest winner of Nuevos Sonidos, a demo contest Super 45 has hosted since 1997. She is a rapper who sings in three languages and mixes rhythms from all over the world. Her songs are homemade, built around an MPC and samples taken directly from vinyl. The jury of Super 45 was mesmerized by her infectious flow. Past winners of the Nuevos Sonidos contest include Gepe, Protistas and Fernando Milagros.

COLOMBIA: El Parlante Amarillo
Laura y La Máquina De EscribirLaberinto

La Máquina De Escribir („The Typewriter”) is the project of Laura Torres, who has been involved in the world of music for more than two decades (since she was a little girl, obviously). From her piano, she recreates a world that reflects her feelings, which are evident in Laberinto, the track that gives its name to her 2013 album.

DENMARK: All Scandinavian
Sylvester LarsenThe End Of Dancing

In October, Sylvester Larsen released his fifth album (his second in English) The End Of Dancing, and here’s a MAP exclusive download of its great title track, which is reminiscent of soul and funk giants Stevie Wonder and Sly Stone. Also, check out the video for first single and album opener Stand Up.

Whitest Taino AlivePiel De Leather

We’ve chosen the newest sensation of Santo Domingo, just to see how the rest of the world reacts to its message. That is, if you can handle it. Full of non sequiturs only true Dominicans understand (or so we think), Whitest Taino Alive emerges as a futuristic hip-hop act that combines trap, trill, minimal electronic and naughtiness. Their debut EP Chopería Fina is out now and available for free.

ECUADOR: Plan Arteria
Ricardo PitaCanción Para El Resto De Los Días

Modern, hopeful and nostalgic bohemianism – that sums up the single Canción Para El Resto De Los Días by Ricardo Pita, a songwriter born in the heart of Guayaquil’s independent music scene. A musician with a great album and a promising career, Ricardo Pita is a must-listen if you want a vision of contemporary Latin folk music.

ENGLAND: Drowned In Sound
Lanterns On The LakeGreen And Gold (Generator Session)

From Sting and Prefab Sprout to Maxïmo Park and The Futureheads, the north-east of England has built a reputation for excellence, but it’s rare to uncover an act there, or anywhere, that’s as precious and heart-kickingly gorgeous as Lanterns On The Lake. They have elements of post-rock which make their tear-duct bothering sadness soar – not unlike the way Low construct epic melancholy. Their second album was recently released by Bella Union and it’s gorgeous. Watch the video of this live session track here.

Robin PahlmanGhosts

After relocating to Vienna via Seattle, Finnish songwriter Robin Pahlman has been working on a series of heartfelt acoustic folk home recordings that form his debut self-titled EP, recently released via Berlin-based label Monkey Records. Here is the inspiring single Ghosts.

GREECE: Mouxlaloulouda
The CallasEast Beat

Noisepop minimalism, raw garage melodies and kraut psychedelic elements meet to create the kaleidoscopic universe of The Callas’ album Am I Vertical? The group mix their experimental art and film background with an addiction to pop tunes to present a witty, truly impressive record that balances darkness and light, innocence and sin, joy and lust.

INDONESIA: Deathrockstar
Andrew NaratamaPutar Haluanmu

Putar Haluanmu is a retrospective song about memories and all the beautiful moments the singer had during his childhood with friends. Andrew Naratama is also a member of KarnaTra, a rock band from Jakarta.

ITALY: Polaroid

There’s no easy way to describe electronic music, especially when the sound explores multiple paths and you are constantly finding yourself in new territory. Tempelhof is an electronic duo from the town of Mantova and I think they are true explorers more than simple musicians. IDM, shoegaze, house, ambient – everything comes to build the striking sound that you will find in their new album Frozen Dancers, out now on Hell Yeah Recordings.

JAPAN: Make Believe Melodies
Coffee And TVGuess What? Summer’s Arrived

It is one of the most factually incorrect song titles of the month, but Tokyo producer Coffee And TV conjures up the warm vibes of the summer on this track. He does so simply. With little manipulation, he finds a snippet of Hey Manhattan! by Prefab Sprout, loops it and milks it for all it’s worth. From this basic sonic material he manages to make an easy breezy song that’s good for any time of the year.

MEXICO: Red Bull Panamérika
Chico SonidoNiñas Fresas feat. Camila Sodi

Los Angeles-based Mexican producer Chico Sonido has just released his debut album Nalga Bass, which is quite a gamechanger for electropical music. In a market overcrowded with underdeveloped SoundCloud tracks, Chico delivers a coherently mixed record that transmutes and pushes forward genres such as nu-cumbia, trap, tribal and reggaeton, with a twist of humour and naughtiness. They’re good for headphones (and twerking too!).

Daniel & The Dead End My Valentine

Daniel & The Dead End is the new project of Daniel Ruiz, the former Space Bee drummer. Having been abandoned by his band before recording, disillusioned and ready to rock, Daniel decided to do all the work himself, giving life to the first EP.

POLAND: Łukasz Kuśmierz Weblog
Armando SuzetteAdvent Mists

Armando Suzette is a Kraków-based band led by Mateusz Tondera. Their music, which combines a variety of genres and influences, is something unique in Poland and it’s impossible to describe it in one word. If you feel lost, Advent Mists is for you. As they sing: „Hope you have a real Christmas this time.”

PORTUGAL: Posso Ouvir Um Disco?
The Weatherman feat. Emmy CurlIt Took Me So Long

Alexandre Monteiro’s The Weatherman project has a new version of the single It Took Me So Long, taken from the latest album which will be released in Holland and Belgium in January. Emmy Curl, who was featured in the November 2010 edition of MAP, was invited to sing with Alexandre in the newer version of this track. Once again Alexandre confirms his high credentials as a composer, singer and creator of great pop songs. Mariana Lopes directed this great video.

PUERTO RICO: Puerto Rico Indie
BuscabullaTu Loco Loco Y Yo Tranquilo

Buscabulla is one of Puerto Rico’s most promising emerging acts, a breath of fresh air in a musical climate that often struggles to bridge pop smarts with heartfelt and engaging music. Singer Raquel Berríos and her band conjure an intoxicating mix of classic cool with more forward-thinking flourishes on the group’s first single Tu Loco Loco Y Yo Tranquilo, a cover of master composer Tite Curet Alonso’s song made popular in 1969 by salsa legends Roberto Roena y Su Apollo Sound. Buscabulla’s debut EP is due in 2014 – it’s going to be a good year.

ROMANIA: Babylon Noise
After WhatWho

After What is the side-project of the frontmen of two Romanian indie bands, The Amsterdams and The MOOod, both of whose influences are apparent – the music inherits the creativity of the former and the energy of the latter.


JP Reid is a familiar name in rock circles through his band Sucioperro as well as Marmaduke Duke, the side-project he shares with Biffy Clyro frontman Simon Neil. JP Reid’s new venture Medals, however, is arguably his most appealing. Debut album Disguises is an honest, pop-focused body of work and its title track stands out as a refreshingly unapologetic crowd-pleaser that you’ll likely play again and again.

SOUTH KOREA: Korean Indie
Glen CheckPacific

Glen Check have been around since 2011 and already made quite a name for themselves at home. With a fanbase growing abroad, the duo is taking their rock and electronica sound to SXSW in 2014. The infectious electro-pop tune Pacific is the lead track off the band’s recently-released second album Youth!

SPAIN: Musikorner
Tiger Menja ZebraCom Començar Una Guerra

Tiger Menja Zebra was born from the ashes of Camping, a Catalan post-rock band that achieved great success in the past decade. With this new project, while sticking to the post-rock genre, they haven’t given up on pushing their boundaries.

UNITED STATES: We Listen For You
Está VivoHow Strange feat. Steffaloo

Está Vivo perfectly titled his newest offering, How Strange. It certainly is strange, yet extremely alluring due to a fascinating mixture of robot-esque male vocals and whimsical female vocals that take turns floating above churning electronics. Let the track simmer and it will certainly take hold as one of the more hypnotic listens of the year.

VENEZUELA: Música y Más
AspenAhora Ya

Aspen developed from the creative union between members of different bands. Influenced by the classic sound of British artists such as Badfinger and Oasis, their debut single boasts a slight psychedelic tinge. Aspen are one of the first bands on the roster of Macca Records, who also represent Los Paranoias.

Music Alliance Pact listopad 2013

16 listopada 2013 § Dodaj komentarz


Click the play button icon to listen to individual songs, right-click on the song title to download an mp3, or grab a zip file of the full 27-track compilation through here.

ARGENTINA: Zonaindie
Onda VagaTataralí

Since their inception in 2008, Onda Vaga have avoided the steps that independent artists usually take in order to be a part of the music industry. It was a wise call. Thanks to word of mouth from a public that follows them whenever they perform, this folk-rock band have become a huge success, both locally and internationally (they made quite an impression at last year’s Fuji Rock Festival in Japan). Tataralí is the first single from their recently released third album, Magma Elemental.

AUSTRALIA: Who The Bloody Hell Are They?
La Mancha NegraBelango Twist

It’s easy to imagine that Belango Twist might have been found inside a dusty shoebox containing a mix of rhythm and blues cassettes somewhere in the Deep South. Surprisingly that’s far from the case. Sydney swamp-rockers La Mancha Negra (which loosely translates from Spanish to „The Black Stain”) recently delivered their second album. Packed with blues ooze and reverberated hollers, Belango Twist is a tune that’s ideal for cruising… and smashing out a few letterboxes on the way.

AUSTRIA: Walzerkönig
RobotraMorninglight 2

Don’t let the noisy, distorted lo-fi shell of Robotra songs trick you. This three-piece band from Graz and their pop melodies will catch your attention and make you want to sing along immediately. Morninglight 2 is taken from their full-length debut Tinker, which was mixed and mastered by Wolfgang Möstl (Mile Me Deaf, Sex Jams, Killed By 9V Batteries).

BRAZIL: Meio Desligado
Marcelo JeneciDe Graça

In Marcelo Jeneci’s new psychedelic/pop-influenced album, the single De Graça is one of the weirdest and greatest songs. Strong influences of the earliest works of Caetano Veloso and Arnaldo Antunes (with whom Jeneci still plays keyboard) can be easily heard, as well as Jeneci’s talent for making catchy melodies that create the kind of feeling when everything is just fine and you don’t worry about anything.

CANADA: Quick Before It Melts
The Dirty NilNicotine

The Dirty Nil want to be your dealer, and Nicotine is their gateway drug of choice. Their brand of rock and roll knows no fear, takes no prisoners and shows no mercy. They’re brash, they’re crass and they’re gonna make you love them or die trying.

CHILE: Super 45
FármacosDespegarte De Mí

Among the new breed of bands helping to renew the Chilean music scene, Fármacos stand out just as much for the many nuances of their sound – in which nods to electronica and pop are present – as their innate ability to create dramatic melodies that are hard to get out of your head. Despegarte De Mí is taken from their 2013 debut album Los Días Más Largos, released through Beast Discos.

DENMARK: All Scandinavian
The LiquidHang On, To You. Stop!

A lauded and prize-winning poet, Nicolaj Stochholm chose poetry over punk back in the 1980s. In 2002 he again acquired a guitar, in 2010 he formed The Liquid, and on November 27 the trio debuts with the great post-punk album Atlas Interplan. It opens with Hang On, To You. Stop!, coming to you here as a MAP exclusive download.

Charles LavaigneThe Endless Traveller Song

What happens when a folk singer makes a merengue song? The answer can be heard on The Endless Traveller Song, extracted from Charles Lavaigne’s latest album The Birdfish. Amidst all the psychedelia and freak folk, this fun, melodious tune stands because it reaffirms Charles’ Dominican roots, often lost in translation and his own peculiar identity. Dance off, then hear the rest of the album if you’re into crazy musical rides.

ECUADOR: Plan Arteria

The joining of two leading voices of two important local bands (Mamá Vudú and Can Can) gives life to this project that combines music and illustration. Mundos is the epicenter of talented musicians who bring their creativity and imagination into an album of 12 songs. Núcleos Activos Imaginarios is a good example of the evolution of Ecuadorian independent music, with Gorriones closing the album in a sublime way.

Kali BriisWolfman

Kali Briis released new album Say Whaat? this month via the Eesti Pops label. From soul, funk and hip hop to blues, electro and pop, this 24-year-old producer feels comfortable in a wide range of genres and masters his instruments, all recorded in his own home. His 2012 album The Moon Ghost can be downloaded for free on Bandcamp.

Ritual SmokerWars (single edit)

Guided by blasting bass lines and rock-solid drumming, Helsinki-based band Ritual Smoker experiment with abrasive soundscapes of hypnotic effect. Wars is included in the band’s debut album Not To Dominate, But To Serve, out this month.

FRANCE: Yet You’re Fired
Belle Arché LouLumières Du Littoral

Belle Arché Lou is one of those bands that surprises you while digging through vinyl crates in a record store. An unknown but pretty name, an almost poetic feel running through your body while staring at the artwork, and the assurance that this record can be nothing but great. A three-man band hailing from Paris and Geneva, Belle Arché Lou write almost orchestral pieces with unusual instruments: a vibraphone, chimes and a glockenspiel, paired most of the time with an acoustic guitar. Their songs are gorgeous, delicate, happiness-inducing instrumentals.

GREECE: Mouxlaloulouda
Michalis MoschoutisActI

Primarily concerned with contrast, Michalis Moschoutis creates works that lie on the fringes of several genres: heavy processing and live electronics; restrained, unadorned improvisation that brings out the inherent primitivism and ritualism of music; cathartic dark metal; the plainness and intimacy of 16th-17th century lute works; and the subtle fluctuations of minimal drone music. His latest single was recorded inside old churches. Listen to the repetitive yet haunting acoustic melody of ActI and sink away into a dreamy cloud of harmonic beauty.

INDONESIA: Deathrockstar
TamankotaCerita Pagi Hari Ini

Tamankota (which means „City Park”) is a band from Bandung influenced by the British indie-pop scenes of the 80s and 90s. Cerita Pagi Hari Ini („Story From This Morning”) is filled with raw sunshine power.

IRELAND: Harmless Noise

Chrysalis was released with a video ahead of Crayonsmith’s new album Milk Teeth and the title was a hint at the changes in sound. Previously a solo artist working with synths, samples and guitar, Crayonsmith are now a three-piece band. Simple in construction, it’s pinned to a driving, purposeful rhythm, as Ciaran Smith’s vocal beseeches the listener with endearing fragility. The pattern of melody that colours the wings as this track pulls itself free and beats away is mesmerising; light yet pensive, its transformative powers hint at the unfolding darkness still to come.

ITALY: Polaroid
Tiger! Shit! Tiger! Tiger!Golden Age

A gigantic electric shock: this is the music of Tiger! Shit! Tiger! Tiger! on their second album Forever Young. Fast songs, loud noises, dramatic melodies. You could easily point out names like Sonic Youth or Wavves or Male Bonding or No Age. It doesn’t matter. It’s the sound of electricity that becomes art and poetry. Read the titles in the playlist: Forever Young, Golden Age, Whirlwind Weekend, Fearless Youth, Rage… this is all we need right now.

JAPAN: Make Believe Melodies
Boe OaknerCherenkov

In a very short amount of time, Nagano-based Boe Oakner has been making great strides in her musical development. The 17-year-old started this year making lovely instrumentals and now she is working her voice into her songs as well. Cherenkov is an ennui-tinged waltz, featuring kitchen-sink percussion, pretty bell chimes and natural sounds like a rainstorm.

MEXICO: Red Bull Panamérika
Aarón BautistaIguana

Aarón Bautista has enjoyed a long career as a musician in some important bands from Mexico City’s underground scene. Now he’s going his own way with a solo project. His album doesn’t sound very similar to stuff we are used to hearing from Mexico City nowadays. Or maybe it does, but in a very twisted and personal way. The record has a precious, yet punk, attitude, filled with psychedelia, gloomy folk and beautiful production. It almost sounds like something to sing along to while feeling drunk and declining in the middle of whatever scene you might find sophisticated.


Arequipa is a small town in southern Peru, a place where fate strove to unite Gabriel Alvarez, Saul Piettro and Juan Arce, friends who then became Piettro. Their style is a coalescence of trova and crossover rock, and with each of their songs they want to convey a message of love, peace and respect. Piettro is preparing its first album to be released as soon as possible.

POLAND: Łukasz Kuśmierz Weblog

XXANAXX is a good example of how to bring together ambitious tunes and not-so-far-away-from-mainstream recognition. Although the band only formed in 2012, this year they have supported Austra and Hurts and played the Selector Festival, amassing a large number of fans in the process. No matter how you describe their music – nu beats or future chillout – one thing is certain, Got U Under is one of the greatest Polish tracks of 2013.

PORTUGAL: Posso Ouvir Um Disco?
The GlockenwiseLeeches

One of the coolest new Portuguese rock bands, The Glockenwise released their second album in May, which has the same name as this month’s track (check out this fun video for it). They won’t disappoint those looking for energy and lots of jumping around, and you can tell they have listened to the fathers of this sound, from The Stooges to the Ramones.

ROMANIA: Babylon Noise
Tony BaboonPinecones River

Tony Baboon is a tropical one man pop band, with jazz and trip hop influences. The music is made up of a diverse spectrum of carefully thought-out sounds and word combinations that deal with themes such as nature, animals, plants, philosophy, surrealism and utopia.

Call To MindA Family Sketch

Call To Mind are based in Glasgow but originally from Ardersier, a former fishing village near Inverness with a population of barely 1,000. The influence of the group’s upbringing is keenly felt in their music – song titles are sprinkled with Highland reference points, while their lush, smartly-crafted ambient pop paints truly idyllic imagery. At their majestic best, such as A Family Sketch, they give French darlings M83 a run for their money when it comes to atmospheric euphoria. Debut album The Winter Is White is due out in early 2014 through Olive Grove Records.

SOUTH KOREA: Korean Indie
VasslineOverture To Recomposition

Vassline has been one of the finest acts in Korea’s hardcore scene since it started. Six years after their third full-length, the band finally returned with Black Silence. It was well worth the wait, showing everyone that Vassline is still at the very top. The instrumental piece Overture To Recomposition features MAP alumni Jambinai with their unique use of traditional Korean instruments in part 1, before Vassline bring out the heavy guns in part 2.

SPAIN: Musikorner
Astro One DeepSinapsis

Astro One Deep is a young Galician, now resident in Barcelona. Taking in influences from hip hop and electronic music, he has spent a long time shut away in his bedroom preparing new offerings. Like the emotions he portrays, his style is dynamic and varied; it draws on multiple genres such as funk, jazz, urban and electronica.

UNITED STATES: We Listen For You
KOGolden Gal

KO is the brainchild of Indianapolis singer/guitarist Kristin Newborn. She made a splash in early 2011 as frontwoman on the lone, underappreciated LP from indie-pop outfit Slothpop. Golden Gal finds her working within KO’s minimalist, two-piece framework, adding depth through layers of vocal loops. Newborn’s vocal prowess has earned her opportunities alongside professional symphonies, but the singular intimacy of KO proves equally intoxicating.

Where Am I?

You are currently browsing the zestawienia category at .